IVF-Life Donostia klinikak hamargarren urteurrena ospatzen du, Gipuzkoako lagundutako ugalketaren erreferenteetako bat bihurtuta. Jarduerako hamarkada honetan, Instituto Vasco de Fertilidad-ek 1.700 haur baino gehiagoren jaiotzan lagundu du; datu horrek erakusten du tratamendu mota horien eskariak izan duen hazkunde iraunkorra eta azken urteotan medikuntza erreproduktiboak izan duen bilakaera.
Gaur egun, taldea 40 profesionalek osatzen dute, besteak beste, ginekologoek, enbriologoek, laborategiko langileek, erizainek eta pazientearen arretan espezializatutako profesionalek. Diziplina anitzeko egitura horri esker, kasu bakoitza modu integralean eta pertsonalizatuan landu daiteke.
“Hamar urte hauetako balantzea oso positiboa da, ez bakarrik emaitza klinikoengatik —izan ere, gure arrakasta-tasak asko hobetu ditugu, tratamendu bakoitzeko %95era ere iritsiz—, baita milaka pazienteri lagundu diegulako ere, medikoki eta emozionalki konplexua izan ohi den prozesu batean”, azaldu du klinikako zuzendari medikoak, Elisa Pérez doktoreak. “Jaiotza bakoitza arlo desberdinen arteko lan oso koordinatuaren emaitza da, eta, batez ere, kontsultara etortzen diren pertsonek gugan jartzen duten konfiantzaren ondorioa”, gaineratu du.
Azken hamarkadan, lagundutako ugalketa-tekniken erabilerak gorakada nabarmena izan du. Amatasunaren adina atzeratzea, familia-ereduen aldaketak edo ugalkortasun-arazoei buruzko kontzientzia handiagoa izatea bezalako faktoreek eragin dute gero eta pertsona gehiagok jotzea tratamendu mota horietara. Testuinguru horretan, IVF Donostiak pixkanaka handitu du bere jarduera, eta gaur egun batez beste eguneko jaiotza bat lortzen du bere tratamenduei esker.
“Lagundutako ugalketa ez da jada salbuespenezko zerbait; gero eta ohikoagoa den baliabide bihurtu da”, adierazi du Pérez doktoreak. “Duela hamar urte, bikote asko zalantzekin edo nolabaiteko estigmarekin iristen ziren. Gaur egun, pertzepzioa erabat aldatu da, informazio gehiago dagoelako, normalizazio handiagoa dagoelako eta emaitzekiko konfiantza ere handiagoa delako”, nabarmendu du.
Pertzepzio-aldaketa horrek pazienteen profilean ere aniztasun handiagoa ekarri du. Ugalkortasun-arazoak dituzten bikote heterosexualei gero eta gehiago gehitu zaizkie amatasunari bakarrik aurre egitea erabakitzen duten emakumeak edo emakume bikoteak, baita obuluen eta semenaren izoztea bezalako tratamenduen eskari gero eta handiagoa ere. Teknika horrek aukera ematen die oraindik prestakuntza-prozesuan dauden pertsonei edo une egokia ez dela uste dutenei ama edo aita izateko erabakia geroratzeko.
Gainera, amatasunaren adina atzeratzeak lagundutako ugalketa-tekniketara jotzeko beharra handitu du. Espezialisten arabera, emakumeen ugalkortasuna modu progresiboan murrizten da 35 urtetik aurrera, eta horrek emakume asko eraman ditu beren amatasuna medikuntza erreproduktiboaren laguntzarekin planifikatzera.

Garapen teknologikoa izan da bilakaera horretan funtsezko beste faktoreetako bat. Azken urteotan, lagundutako ugalketak hobekuntzak txertatu ditu diagnostiko genetikoan, enbrioien hautaketan eta kriokontserbazio-tekniketan; horri esker, arrakasta-tasak handitu eta beharrezko saiakera-kopurua murriztu ahal izan da.
“Teknologiak erabat aldatu du tratamenduak lantzeko modua. Gaur egun, irtenbide zehatzagoak eskain ditzakegu, paziente bakoitzera egokituak eta duela hamarkada bat baino arrakasta-berme handiagoekin”, azaldu du zuzendari medikoak.
Donostian hamar urteko ibilbidea eginda eta talde gisa 15 urte baino gehiagoko esperientziarekin, IVF-Life-k etorkizunari heltzen dio ugalkortasun-tratamenduen eskariak hazten jarraitzen duen testuinguru batean.
“Orain dugun erronka da pertsonalizazioan, teknologian eta pazientearen laguntzan aurrera egiten jarraitzea”, ondorioztatu du Pérez doktoreak. “Lagundutako ugalketa ez da soilik kontu medikoa; bizi-prozesu bat ere bada, eta gure helburua da urrats hori ematea erabakitzen duten pertsonen ondoan jarraitzea”.