IVF-Life-ko ugalketa-biologiako adituek ikerketa zientifiko honetan ikusi nahi izan dute adin desberdinetako paziente talde baten antimüller hormona (AMH) mailak zerikusia ote duten haien in vitro ernalketa tratamenduetatik lortutako enbrioien euploidiaren tasarekin.
AMH azterketa – obulutegiko erreserbaren biomarkatzaile ezaguna, eta pazientearen odol lagin batekin nahikoa dena – ugalketa-aholkua eskatzen duten emakumeei espezialistek gehienetan eskatzen dieten proben artean dago. Izan ere, adierazle honek estimazio bat ematen du hormonazko estimulazio baten ondoren bideragarriak izan daitezkeen obulu kopuruaz.
Antimüller hormonaren balioak ng/ml-tan adierazten dira, eta 1 eta 6 ng/ml artekoak normaltzat jotzen dira. Balio hauek hainbat faktoreren araberakoak badira ere, adinak zeresan handia dauka: emakumea zenbat eta zaharragoa izan, orduan eta txikiagoa da bere obulutegi-erreserba.
Bestalde, garrantzitsua da azpimarratzea, adinarekin batera, ondorengoetan kromosoma-anomaliak agertzeko probabilitatea ere handitu egiten dela. Horregatik, IVF-Life-k halako teknikak eskaintzen ditu, adibidez Preinplanteko Diagnostiko Genetikoa (PGT), enbrioien eduki genetikoa aztertzeko eta euploideak, alegia kromosomikoki osasuntsuak direnak, transferitu ahal izateko.
Aurretik aipatu bezala, badakigu adinak obulutegi-erreserba gutxitzen duela eta enbrioietan alterazio genetikoak izateko aukerak handitzen dituela. Hala ere, gure zentroko profesionalek premisa hau sakonago aztertzea erabaki dute, adin-tarte zabala ikergai moduan hartuta.
María Velasco eta Rebeca Fernández, biak IVF-Life Donostia laborategiko zuzendari elkartuak eta enbriologoak – baita ikerketaren egileak ere – azaldu dute klinikako eguneroko lanean ez dela arraroa emakume gazteen kasuak ikustea, erreserba ovarikoa nabarmen murriztua eta adinari ez dagozkion AMH balioak dituztenak, eta alderantziz ere gertatu izan dela emakume adintsuekin.
Testuinguru honetan, ikerketa honek jakin nahi izan du ea, obuluaren adinari erreparatu gabe, AMH maila baxuek erlaziorik izan dezaketen, obulutegi-erreserbarekin batera, FIV tratamendua egin ondoren sortutako enbrioien euploidiaren tasarekin.
Horretarako, 345 pazienteren antimüller hormonaren mailak aztertu ziren, 1 ng/ml-tik beherakoak eta berdinak edo handiagoak alderatuz. Era berean, PGT-A azterketari (Preinplanteko Diagnostiko Genetikoaren barruan aneuploidiak hautemateko teknika) lotutako 1601 enbrioiren emaitzak ikertu ziren.
Lan honen arduradun adituen arabera, dagoeneko literatura zientifikoan gehitua, nahiz eta AMH normaleko taldeekin alderatuta estatistikoki esanguratsua izan ez, analisiak erakusten du 1 ng/ml-tik beherako balioak zituzten pazienteetan handiagoa zela beren zikloetan enbrioi aneuploideak agertzeko probabilitatea, haien adina edozein izanik ere.
Horrela, ikerketa erretrospektibo honen ondorioak etorkizuneko ikerketetarako ikuspegi berri bat izan litezke, erreserba ovariko baxua duten pazienteen pronostikoa aurreikusten lagunduko lukeena eta, horren ondorioz, haien tratamendua azkarrago eta eraginkorrago arrakastara bideratzeko aukera eskainiko lukeena.