Ikerketa atzera begirakoa izan zen eta 1.561 enbrioi aztertu ziren; hauek ‘time-lapse’ teknologia duten inkubagailuetan
IVF-Life klinikaren ikerketa batek agerian utzi du garapen motelagoa duten enbrioien %12 bakarrik zirela genetikoki normalak, bost egunetan blastozisto fasera iritsi ziren %88en aldean.
IVF-Life-k egindako ikerketa batek erakutsi du bostgarren egunean blastozisto fasera iristen ez diren enbrioiek aneuploidi tasa askoz handiagoa dutela, hau da, kromosoma kopuruan alterazioak. Aurkikuntza honek iradokitzen du enbrioi baten garapen-abiadura zuzenean erlazionatuta egon daitekeela haren osotasun genetikoarekin.
5. egunean blastozisto izatea funtsezko mugarri da in vitro ernalketa (IVF) tratamenduetan, inplantazio-potentzial handiagoa adierazten baitu. Hala ere, orain arte ez zegoen argi garapen motelagoa duten enbrioiek kromosoma-anomalia izateko arrisku handiagoa duten ala ez.
Ikerketa atzera begirakoa izan zen eta 1.561 enbrioi aztertu ziren; hauek ‘time-lapse’ teknologia duten inkubagailuetan hazi ziren eta ondoren preinplantazio genetikako azterketa (PGT-A) egin zitzaien. Enbrioiak bi taldetan banatu ziren: 5. egunean blastozisto fasera iritsi ez zirenak eta iritsi zirenak.
Blastozisto faseko enbrioia
Emaitzek erakutsi zuten garapen motelagoa zuten enbrioien %12 bakarrik zirela genetikoki normalak, aurreikusitako epean blastozisto fasera iritsi ziren %88en aldean. Alde hori mantendu egin zen obozitoari lotutako faktoreak —adina, jatorria (emailea vs. pazientea) eta egoera (freskoa vs. bitrifikatua)— doitu ondoren ere.
Interesgarria da detektatutako aneuploidi motak ez zuela desberdintasun esanguratsurik izan taldeen artean. Hau da, garapen motelagoa zuten enbrioiek kromosoma-anomaliak izateko joera handiagoa zuten arren, horien izaera ez zen aldatu. Zehazki, monosomiak eta trisomiak izan ziren ohikoenak, segmental edo mistoekin alderatuta, baina alde horiek ez ziren estatistikoki esanguratsuak.
«Emaitza hauek laguntzen digute hobeto ulertzen enbrioiaren garapen-erritmoaren eta haren osotasun genetikoaren arteko harremana. Garapen motelagoa duen enbrioiak oraindik potentziala izan dezakeen arren, litekeena da nahasmendu kromosomikoak izatea eta horrek haren bideragarritasuna arriskuan jartzea», azaldu du Nuria Solerrek, ikerketan parte hartu duten embriologoetako batek.
Aurkikuntzak, garrantzi zientifikoaz gain, ondorio praktikoak izan ditzake ugalketa lagundurako laborategientzat. Azterketa genetikoa eskuragarri ez den kasuetan, morfokinetikak —hau da, enbrioiaren garapena denbora errealean behatzeak— arrasto osagarriak eman ditzake arrakastaz inplantatzeko aukera handienak dituzten enbrioiak hautemateko.